ปวดหัวครับ

วันนี้วันซวยยยยยยยยยยยยยย

ตอนเช้าลืมเอาสมุดฝึกงานมาโรงเรียน ไปซื้อใหม่ 40 บาท

ลงทะเบียดซ่อมกิจกรรมตอนแรกลืมเอาบัตรนักศึกษาไปวิ่งกลับช็อบไปเอา(กระเป๋าอยู่ที่ช็อบ วิ่งเกือบๆ 600 เมตร)

วิ่งมาถึงห้องกิจกรรมเสียเงิน50บาทดูตารางซ่อมกิจกรรม ม่าง ชนกับคาบเรียนที่ค้างไว้

พอไปถามอาจารย์ที่เรียน อาจารย์ครับคือว่าที่ห้องผมต้องเรียนต่ออีก2อาทิตย์ อะครับมันชนกับที่ซ่อมกิจกรรม

อาจาร์ย : ไม่รู้แหละครับถ้าคุณไม่มาเรียนกับผม ผมก็ไม่มีคะแนนให้คุณ

ไปห้องกิจกรรมถามอาจารย์ห้องกิจกรรม

เบิด : อาจารย์ครับผมขอไปซ่อมตอนเทอม 2 ได้ไหมครับ คือว่าผมติดเรียนชนกับที่ซ่อมกิจกรรมพอดี

อาจารย์ : ไม่รู้แหละค่ัะ ถ้าไม่ซ่อมกิจกรรม ก็ลงทะเบียนเทอมต่อไปไม่ได้ค่ะ

โอ้ยยยยยยจะทำไงดี ถ้าไม่จบวิชานี้ เกรดตกก็ออกฝึกงานไม่ได้ ถ้าไม่ซ่อมกิจกรรม ก็ลงทะเบียนไม่ได้

เลยเอาวะไว้ก่อนพอถึงเวลาค่อยคิด

ไปส่งหนังสือฝึกงาน

อาจารย์ฝ่ายทวิภาคี : เอ่อทำไมไม่ติดรูปค่ะ

เบิด : อ๋อลืมไว้ในกระเป๋าครับ (วิ่งกลับช็อบเกือบๆ700 เมตรได้) พอกลับมาแล้วเห็นเพื่อนขำกัน พอไปถามขำอะไร

เพื่อนบอก อาจารย์ให้ทำความสามารถพิเศษ ที่เขียนไว้ เพื่อนเบิดมันเขียนร้องเพลง มันต้องร้องหน้่าห้องทวิคนเยอะแสรด

เบิดติดรูปเสร็จ เอาวะความสามารถพิเศษ ที่เบิดเขียนคือ ญี่ปุ่นไม่น่าจะยาก

โคนิจิวะ วาตาชิวา โท.... เอ้ยยย

โคนิจิวะ วาตาชิวา อากิ... เอ้ยยยย

โคนิจิวะ วาตาชิวา ทศพร เดซึ โยโรชิคุเนกาอิ(ไก)ชิมาซึ [อ้ายแสรด ทำไมชื่อกรุเยอะจังฟะ โทริ อากิระ สมองตูไปหมดแล้วววววว]

หลังจากอายไป2 3 นาที อาจารก็ปั้มผ่านฝึกงานให้แล้วก็

อาจารย์ : เป็นลูกครึ่งหรอค่ะ (คิดในใจหน้าตากรุญี่ปุ่นหรอวะ)

เบิด : เปล่าครับ

อาจารย์ : แล้วเรียนมาหรอค่ะ

เบิด : เปล่าครับเรียนด้วยตัวเอง

อาจารย์อีกคน : ยังดีกว่าไอ่ร้องเพลงเมื่อกี้เยอะ

หลังจากนั้นก็ขี้เกรียจบอกละ แต่วันนี้ม่าง ลืมทุกอย่าง เหนื่อยโคตรวันนี้ เพิ่งรู้ว่า โรงเรียนกรุมันช่างกว้างใหญ่~

ปวดหัวครับ

วันนี้วันซวยยยยยยยยยยยยยย

ตอนเช้าลืมเอาสมุดฝึกงานมาโรงเรียน ไปซื้อใหม่ 40 บาท

ลงทะเบียดซ่อมกิจกรรมตอนแรกลืมเอาบัตรนักศึกษาไปวิ่งกลับช็อบไปเอา(กระเป๋าอยู่ที่ช็อบ วิ่งเกือบๆ 600 เมตร)

วิ่งมาถึงห้องกิจกรรมเสียเงิน50บาทดูตารางซ่อมกิจกรรม ม่าง ชนกับคาบเรียนที่ค้างไว้

พอไปถามอาจารย์ที่เรียน อาจารย์ครับคือว่าที่ห้องผมต้องเรียนต่ออีก2อาทิตย์ อะครับมันชนกับที่ซ่อมกิจกรรม

อาจาร์ย : ไม่รู้แหละครับถ้าคุณไม่มาเรียนกับผม ผมก็ไม่มีคะแนนให้คุณ

ไปห้องกิจกรรมถามอาจารย์ห้องกิจกรรม

เบิด : อาจารย์ครับผมขอไปซ่อมตอนเทอม 2 ได้ไหมครับ คือว่าผมติดเรียนชนกับที่ซ่อมกิจกรรมพอดี

อาจารย์ : ไม่รู้แหละค่ัะ ถ้าไม่ซ่อมกิจกรรม ก็ลงทะเบียนเทอมต่อไปไม่ได้ค่ะ

โอ้ยยยยยยจะทำไงดี ถ้าไม่จบวิชานี้ เกรดตกก็ออกฝึกงานไม่ได้ ถ้าไม่ซ่อมกิจกรรม ก็ลงทะเบียนไม่ได้

เลยเอาวะไว้ก่อนพอถึงเวลาค่อยคิด

ไปส่งหนังสือฝึกงาน

อาจารย์ฝ่ายทวิภาคี : เอ่อทำไมไม่ติดรูปค่ะ

เบิด : อ๋อลืมไว้ในกระเป๋าครับ (วิ่งกลับช็อบเกือบๆ700 เมตรได้) พอกลับมาแล้วเห็นเพื่อนขำกัน พอไปถามขำอะไร

เพื่อนบอก อาจารย์ให้ทำความสามารถพิเศษ ที่เขียนไว้ เพื่อนเบิดมันเขียนร้องเพลง มันต้องร้องหน้่าห้องทวิคนเยอะแสรด

เบิดติดรูปเสร็จ เอาวะความสามารถพิเศษ ที่เบิดเขียนคือ ญี่ปุ่นไม่น่าจะยาก

โคนิจิวะ วาตาชิวา โท.... เอ้ยยย

โคนิจิวะ วาตาชิวา อากิ... เอ้ยยยย

โคนิจิวะ วาตาชิวา ทศพร เดซึ โยโรชิคุเนกาอิ(ไก)ชิมาซึ [อ้ายแสรด ทำไมชื่อกรุเยอะจังฟะ โทริ อากิระ สมองตูไปหมดแล้วววววว]

หลังจากอายไป2 3 นาที อาจารก็ปั้มผ่านฝึกงานให้แล้วก็

อาจารย์ : เป็นลูกครึ่งหรอค่ะ (คิดในใจหน้าตากรุญี่ปุ่นหรอวะ)

เบิด : เปล่าครับ

อาจารย์ : แล้วเรียนมาหรอค่ะ

เบิด : เปล่าครับเรียนด้วยตัวเอง

อาจารย์อีกคน : ยังดีกว่าไอ่ร้องเพลงเมื่อกี้เยอะ

หลังจากนั้นก็ขี้เกรียจบอกละ แต่วันนี้ม่าง ลืมทุกอย่าง เหนื่อยโคตรวันนี้ เพิ่งรู้ว่า โรงเรียนกรุมันช่างกว้างใหญ่~